Ajan Kimliği Şirketleri Nasıl Para Kazanıyor ve Kendi Sayacımız Neyi Amaçladığımızı Söylüyor

Bu bir varsayım sayfasıdır ve sebebi şu

Ve başka şirketlerin geliri bizim bildireceğimiz bir şey değil. İç notlarımız birkaçı için finansman rakamları ve puanlama tabloları taşıyor; hiçbiri doğrulanmadı ve hiçbiri burada belirmiyor, bu estate'teki karşılaştırma sayfalarının uyguladığı aynı kuralla.

Geriye kalan yapıdır, ve gerçekten ölçülebilir tek bir şey: kendi kodumuzun neyi ücretlendirmek üzere kurulduğu.

Bu kategorinin alabileceği şekiller

Verme için ücretlendirin. Kimlik bilgisi başına ya da kaydedilen ajan başına.

Doğrulama için ücretlendirin. Bir doğrulayıcı tarafın yaptığı kontrol başına.

Bir kapasite sınırına karşı abonelik alın.

Bir işlemden pay alın, ki bu ödeme yolunda olmayı gerektiriyor.

Ya da bir kuruluşa lisanslayın ve saymayı bırakın.

Şekiller bunlar. Bir şirketin hangisini seçtiği, neyi ölçtüğünde okunabilir, ve bu sayfanın geri kalanının gittiği yer orasıdır.

Kodumuzun gerçekte neyi ücretlendirmek üzere kurulduğu

Şemanın kendisinde sınırlanmış, tam olarak iki izinli olay türü olan bir sayaç tablosu: bir kimlik bilgisi doğrulaması ve bir yetkilendirme kontrolü.

Kümeyi örneklenmiş değil eksiksiz kılan kısıt iki değeri tek tek sayıyor, dolayısıyla arka uçtaki başka hiçbir şey üçüncü türden bir ücretlendirilebilir olay yazamıyor.

Toplama, bir pencerede en az bir sayaç olayı olan farklı ajanları sayıyor ve o rakamı dış bir faturalandırma sistemine aylık etkin ajan olarak bildiriyor.

Yani amaçlanan model kullanıma dayalıdır, kaç tane kaydettiğinize göre değil ajanlarınızın kaçının gerçekten kullanıldığına göre fiyatlanmış.

Ve ödeyen işletmeciyken tetikleyen başka biri

Sayaç olayı ajanın işletmecisine atfediliyor, ve bir doğrulayıcı taraf o ajanın kimlik bilgisini doğruladığında üretiliyor.

Bu savunulabilir bir tasarımdır. Bir kayıtlar envanteri tutmak için ödemek yerine, ajanlarınız biri tarafından kontrol edildiğinde ödüyorsunuz, ki bu kimlik bilgisinin sizin için iş yaptığı andır.

Ve sayaç kendini şişirmeye karşı savunuyor: tekrarlanan bir sunum yinelemeden arındırılıyor, böylece tekrar oynatılmış bir zarf aralık başına en fazla bir sayaç olayı katkı yapıyor. Biri kendi gelirini fazla sayma teşvikini düşündü ve korumayı yazdı.

Kör nokta, ve bu bir hata değil yapısaldır

Sayaç, canlı uç noktamızdan geçen doğrulamaları kaydediyor.

Ürünün önerilen doğrulama kipi çevrimdışıdır. Bir kanıtı kontrol etmek bizi aramayı ve bizde hesabı gerektirmiyor, ki bu, kimlik bilgisini bizimle hiçbir ilişkisi olmayan bir taraf için değerli kılan özelliktir.

Yani ürün tasarlandığı biçimde ne kadar başarılı olursa, sayacı o kadar az görüyor. Belgelerin önerdiği şeyi tam olarak yapan bir doğrulayıcı taraf hiç ücretlendirilebilir olay üretmiyor.

Bu bir kusur değil. Kullanışlılığı azamiye çıkaran bir mimari ile yalnızca bizden geçeni sayabilen bir sayaç arasındaki bir gerilimdir, ve buradaki herhangi bir fiyatlandırma kararının onu sonradan keşfetmek yerine çözmesi gerekiyor.

Ve tetikleyici olay bu estate'in duran sıfırıdır

Bir sayaç olayı, bir doğrulayıcı tarafın bir kimlik bilgisini doğrulamasını gerektiriyor.

Yani kurulmuş model, hiç gerçekleşmemiş tek olayın üzerine inşa edilmiştir. Sayaç doğrudur, tasarım tutarlıdır, ve bugün üreteceği gelir, fiyatlandırmadan değil kuruluşu gereği hiçtir.

Bir okurun bundan ne çıkarması gerektiği

Bir kimlik şirketini, neyi ücretlendirdiğini söylediğine göre değil neyi ölçtüğüne göre yargılayın. Alet, pazarlama sayfasından daha zor değişiyor ve size şirketin değerin nereye indiğini düşündüğünü söylüyor.

Bizimki doğrulamayı ölçüyor, onu işletmeciye atfediyor ve çevrimdışı yolu göremiyor. Cevabımız budur, ve bir işten çok bir tasarımdır.