elizaOS Eklentisi: Ana Sistemin Dilini Konuşan Tek Bağdaştırıcı, ve Aynı Saklama Öntanımlısı

Bunun neden ekleyici olduğu

Onların çalışma zamanı aracıları çalıştırıyor. Biz kimlik bilgisi veriyoruz. Farklı katmanlar, ve ürün sözleşmemiz bu bağdaştırıcıyı bir araya gelme sütununa koyuyor, ki kodun desteklediği tek tarif de odur.

Çalışma zamanlarının neyi içerip içermediği hakkında hiçbir iddiada bulunmuyoruz. Onu tarif etmek onlara düşer.

Bu bağdaştırıcıyı diğer üçünden farklı kılan şey

Bir işlev yerine bir eklenti nesnesi döndürüyor. Bir ad, bir açıklama, ve ana sistemin çağırdığı bir yaşam döngüsü kancası.

Yani ana sistemin kendi genişletme biçimini benimsiyor, ki bu, bir geliştiricinin her şeyi kaydettiği gibi kaydettiği bir şey ile elle bağlaması gereken bir şey arasındaki farktır.

Diğer üçü size kendinizin çağırdığı bir işlev veriyor. Bir çerçeveyle kendi deyimiyle buluşmak, bir bütünleştirmenin kullanılıp kullanılmayacağını belirleyen küçük bir nezakettir, ve burada birinin bunu yaptığını fark etmeye değer.

Ve paketlerine hiçbir bağımlılık eklemiyor, çalışma zamanı biçimini ördek tiplemesiyle alarak, dolayısıyla onu benimsemek hiçbir şeyin sürümünü sabitlemiyor.

Yaşam döngüsü kancasının gerçekte ne yaptığı

Bir Solidus kimliği iliştiriyor ve tanımlayıcıyı ana sistemin karakter kaydına yazıyor, sonra giden başlıklar kurmak için bir tutamaç döndürüyor.

Bu, çalışma zamanı nesnesi üzerinde bir açıklama notudur, onların aracısıyla bizim tanımlayıcımız arasında bir bağlama değil. Bu mülkün diğer bağdaştırıcılarda bulduğu aynı biçim: kullanışlı, ve kriptografik bir bağ değil.

Saklama öntanımlısı burada da geçerli

Diğer her bağdaştırıcıyla aynı paylaşılan çekirdeğe devrediyor, ve o çekirdek yönetilen saklamayı sabit kodluyor. Arka uç aracının imzalama anahtarını üretiyor, şifreliyor, ve tutuyor. Onu sonradan dışa aktarmak bizim kopyamızı silmiyor.

Ve paylaşılan seçenekler, zaten denetlediğiniz bir imzalayıcı için hiçbir alan taşımıyor, dolayısıyla zaten bir anahtar tutan bir çalışma zamanı onu bu yoldan veremiyor.

Aracıyı önce kendi anahtarınızla açıkça oluşturun, sonra tanımlayıcısını eklentiye geçirin. Bu bir ek çağrıdır ve anahtarı sizin tutmanızla bizim tutmamız arasındaki farktır.

Bu bağdaştırıcının doğru yaptığı iki küçük şey

Açıklama dizgisi neye çıpalandığını adlandırıyor. Eklenti bunu, okurun sonradan keşfetmesine bırakmak yerine duyuruyor, ki bu, çitin bir sayfada değil bir kod yapıtının içinde işini yapmasıdır.

Ve yorumu yalnızca bizim tarafımızı tarif ediyor. İki kardeş bağdaştırıcı yorumlarında başka şirketlerin ürünlerini niteliyor, ki bu mülk onu bir kusur olarak kaydetti, ve bu bunu yapmıyor.

Dolayısıyla aynı paket, o yorumun hem doğru hem yanlış sürümünü içeriyor, ki onu düzeltmek hakkında bilinmesi en kullanışlı şey budur: uygulanacak bir gelenektir, planlanacak bir yeniden yazım değil.

Bir araya gelmenin ne satın aldığı, ve neyi almadığı

Çalışma zamanlarının dışındaki bir tarafın denetleyebileceği bir kimlik bilgisi, yayımlanmış bir biçimde, W3C DID Yöntem Siciline kayıtlı bir tanımlayıcı yöntemine karşı.

Zaten kurulmuş olan şey, çünkü yalnızca yokluklar bizi yanlış tarif ederdi

Eklenti yayımlanmış pakette geliyor, diğer üç bağdaştırıcıyla birlikte, dördü de planlanmış değil dağıtımda mevcut.

Kendi anahtarını getir yolu uçtan uca işliyor, zincir imzalayıcının kayıtlı anahtarla eşleştiğini zorunlu kılarak.

Ve kimlik bilgisi biçimi yayımlanmış bir standarttır, kodumuz olmadan doğrulanabilir.