Bir MCP Sunucusunda Aracı Kimliğini Doğrulamak: API Anahtarını Değiştirdiğinizde Neyin Değişip Neyin Değişmediği

Hem bir API anahtarı hem de bir kimlik bilgisi paketi taşıyıcı kimlik belgeleridir, dolayısıyla bu, hırsızlığı zorlaştıran bir geçiş değildir. Değiştirdiği şey, çağıranın iddialar taşıyarak gelmesi, ve sizden başka birinin onları iptal edebilmesidir.

Mekanik, ki küçüktür

Çağıran aracı zarfını araç çağrısının üstverisine koyuyor, ad alanlı bir anahtar altında.

Korumanız o anahtarı okuyor, kanıtı çevrimdışı doğruluyor, ve ya açıklanan iddiaları döndürüyor ya da hata fırlatıyor. Başarısızlık protokol biçiminde bir hata kodu taşıyor, dolayısıyla bir istemci bir taşıma başarısızlığı yerine yapılandırılmış bir hata görüyor.

Ve hiçbir protokol kitaplığına bağlı değil, bir araç adı ve bir üstveri nesnesi alarak, dolayısıyla hangi gerçekleştirim üzerine kurduğunuzu kısıtlamıyor.

Bütün bütünleştirme budur. İlginç kısım, tehdit modeliniz hakkında neyi değiştirdiğidir.

API anahtarını değiştirmenin neyi değiştirmediği

Bir API anahtarı bir taşıyıcı sırdır: onu tutan sizi çağırabilir.

Bir kimlik bilgisi paketi de bir taşıyıcı kimlik belgesidir. Hiçbir yerde sahip anahtarı bağlaması yok, dolayısıyla sunmak için sahip olmak yeterlidir.

Yani sızmış bir paket ve sızmış bir anahtar, ikisi de başkasının sunucunuzu çağırmasına izin veriyor. "Doğrulanmış kimlik" "çalınamaz" demek değildir, ve bu temelde gerekçelendirilmiş herhangi bir geçiş, doğru olmayan bir şey üzerine gerekçelendirilmiştir.

Neyi değiştirdiği, ki yine de sahip olmaya değer

Çağıran, üzerine hareket edebileceğiniz iddialar taşıyor. Bir API anahtarı bir dizginin bir kez verildiğini söylüyor. Bir kimlik bilgisi, bir verenin çağıran hakkında belirli bir şeyi tasdik ettiğini söylüyor, ve o verenin ne ettiğine siz karar veriyorsunuz.

Bir sızıntı sizden başka biri tarafından iptal edilebilir. Anahtarlarla, işletmecinin fark etmesi ve sizin döndürmeniz gerekiyor. Kimlik bilgileriyle, veren iptal edebiliyor ve soran her doğrulayıcı bunu görüyor.

Ve çağıran, siz o sunucularla hiçbir şey paylaşmadan sunucular arasında tanımlanabiliyor. Bir anahtarın yapısı gereği sahip olamayacağı özellik budur, çünkü bir anahtar tam olarak tek bir tarafla paylaşılan bir sırdır.

Sizin dört kararınız, çünkü öntanımlılar onları vermiyor

Bir: durum referansını zorunlu kılın. Zarfta bir tane olmadığında, doğrulama denetlenmemiş bir iptal durumuyla geçerli bir hüküm döndürüyor, ve referansı çağıran sağlıyor. Bir tane olmayan bir zarfı reddedin.

İki: verenin durum imzalama anahtarını sağlayın, yoksa her durum referansı kapalı başarısız oluyor ve herkesi reddeden bir sunucu kurmuş olursunuz.

Üç: kapsam dizgilerinizin ne anlama geldiğine karar verin. Hiçbir sözcük dağarcığına yanıt vermiyorlar, dolayısıyla gerektirdiğiniz dizgiler ile bir verenin yazdığı dizgiler aranızda anlaşılmalıdır.

Dört: sonuç doğuran ayrımları araç ADINA koyun. Kanıt, argümanları değil araç adını bağlıyor, dolayısıyla tek bir kanıt, kabul penceresi içinde aynı araca verilen farklı argümanlar boyunca geçerlidir. Tutar ya da hedef argümanlarda yaşıyorsa, koruma kimin çağırdığını doğrulamıştır, ne istediklerini değil.

Bugün gerçek olanlar, çünkü yalnızca yokluklar bizi yanlış tarif ederdi

Doğrulama çevrimdışı, yani erişilebilirliğiniz hiçbir zaman bizimkine bağlı değil ve gecikmeniz kendi gecikmeniz.

Koruma küçük ve okunabilir, ki bu bir kolaylık değil bir güvenlik özelliğidir.

Ve başarısızlık yapılandırılmış, bir durum, bir başlık ve bir ayrıntıyla, yani çağıran taraf eksik bir kimlik bilgisini reddedilmiş olandan ayırt edebiliyor.

Dayandığınız model

Araçlar arası yeniden oynatma yapısı gereği engelleniyor, çünkü araç adı imzalanmış bağlamanın içindedir.

Aynı araçta yeniden oynatma zamanla sınırlanıyor, öntanımlı olarak açık bir yeniden oynatma önbelleğiyle birlikte bir sapma penceresiyle.

Ve paket kendi güvencesinin sınırını belirtiyor: katı bir kerelik anlambilim gerektiren her şey kendi meydan okumasını vermelidir. Bir şeyi hareket ettiren bir araç için, o tavsiyeye uyun.