Ajan Katılımı Nasıl İşliyor ve Neden Henüz Ajanını Tanı Değil

Akış, gerçekte çalıştığı hâliyle

Bir işletmeci kaydı oluşturulur ve kendi kiracılığını alır.

Ona bir doğrulama kimlik bilgisi referansı iliştirilir, bir güvence düzeyiyle birlikte. Referans, verify.solidus.network adresinin verdiği bir şeye işaret eder. Bu yüzey o referansı alır ve hiçbir zaman kendisi bir kimlik kontrolü çalıştırmaz.

Bir ajan oluşturulur, ya bizim ürettiğimiz ya da sizin zaten tuttuğunuz bir anahtarla, ve zincirimize bir tanımlayıcı yazılır.

Bir pasaport basılır, aktarıcımız tarafından açık sicilde, ve varsa işletmecinin kayıtlı adresine aktarılır.

Bir sahiplik bağlama kimlik bilgisi verilir ve pasaportun URI'sindeki açık kart onu listeler.

Akışın tamamı budur ve çalışıyor. Devamı, neyi ortaya koyup neyi koymadığıdır.

Bir: kapı bir referansın var olduğunu kontrol ediyor

Bir ajan oluşturmak, işletmecinin iliştirilmiş bir referansı olmasını gerektirir. Referans yoksa istek reddedilir ve hata size nereden alacağınızı söyler.

Verify'ın o referansı gerçekten teyit edip etmediği, varsayılan olarak gerekli değil kaydedilmiş durumdadır. Hizmet üç duruşta çalışabilir: kontrol etmemek, kontrol edip cevabı kaydetmek, ya da kontrol edip reddetmek. Varsayılan ortadaki.

Reddeden duruş, kodda ana ağa yakın olan diye tarif ediliyor.

Yani referansı hiç teyit edilmemiş bir işletmeci bugün yine de bir ajan kaydedebilir. Bu, sebebi belirtilmiş, kasıtlı ve belgelenmiş bir seçimdir ve yine de bunun ajanını tanımak olmamasının ilk sebebidir.

İki: güvence düzeyi, onu tarif eden tarafça veriliyor

İmzaladığımız sahiplik bağlama kimlik bilgisi üç iddia taşır: ajanın tanımlayıcısı, işletmecinin tanımlayıcısı ve bir işletmeci güvence düzeyi.

O düzey, istek gövdesinden alınan, bir ile altmış dört karakter arasında serbest metin bir dizgidir. Hiçbir zaman verify'ın cevabından okunmaz.

Hiçbiri verilmediğinde kimlik bilgisi unknown diyor. O varsayılan dürüsttür ve söylemeye değerdir, çünkü ayartıcı varsayılan pohpohlayıcı olandı.

Ama verilen bir dizgi, verildiği gibi imzalanır. Kendi öznesinin seçtiği bir güvence düzeyini öne süren bir kimlik bilgisi, birinin yazdığı şeyin bizim kimliklediğimiz bir kaydıdır.

Üç: kimlik bilgisinin hüküm için bir alanı yok

Veritabanında verify'ın cevabı için bir sütun var, üç durumla: teyit edilmiş, reddedilmiş ya da hiç kontrol edilmemiş.

Üçünden hiçbiri kimlik bilgisine ulaşmıyor. İddia şemasının bunun için bir alanı yok.

Bunu girdi eksikliği değil bir karar yapan değer var ve saklanıyor, dolayısıyla onu taşıyan bir alanın geleceği bir yer olurdu.

Bir dayanan taraf için sonuç: eser size bir işletmecinin bir referans iliştirdiğini ve bir düzey adlandırdığını söyler. O referansı verenin arkasında durup durmadığını söylemez.

Ve sevk edilmiş bir ekran kimlik bilgisinden fazlasını söylüyor

Verme noktasında arayüz, kimlik bilgisinin ajanın arkasındaki işletmecinin doğrulanmış olduğunu kanıtladığını söylüyor.

İki dizgi de sevk edildi. İkincisi doğru. Birincisi, birinin vermeye karar verdiği ekranda, ki daha güçlü iddia için daha kötü yer orasıdır, ve burada etrafından yazılmak yerine dosyalanmıştır.

Bu akışın doğru yaptıkları, aynı sesle

İki farklı arıza iki farklı mesaj alıyor. Hiç referans olmaması ile verify'ın teyit etmediği bir referans, ayrı düzeltmeleri olan ayrı hatalardır, ki bu çoğu sistemin birleştirdiği kasıtlı bir ayrımdır.

Referans doğrulaması hiç yoktan var, Temmuz 2026'da eklendi. Ondan önce herhangi bir dizgi geçiyordu.

Dürüst varsayılan ve dürüst şartlar sayfası, yukarıdaki gibi.

Ve görev ayrımı gerçek. Kimlik kontrolü başka bir yüzeyde olur, bu yüzey sonucu alır ve buradaki hiçbir şey bir kimlik kontrolünü yeniden çalıştırmaz ya da yeniden karara bağlamaz. "Ajanını tanı"nın elimizde tuttuğumuz kısmı o sınırdır.

Onu gerçekten ajanını tanı yapacak olan şey

Reddeden duruşun açılması, ki bu her gece sıfırlanmayan bir ağ gerektirir.
Hükmün kimlik bilgisinin yanında değil içinde taşınması.
Güvence düzeyinin özneden değil verenden alınması.
Kontrol eden bir dayanan taraf. Verdiğimiz bir kimlik bilgisini kabul etmiş, bize bağlı olmayan doğrulayıcı taraf sayısı sıfırdır, dolayısıyla bugün emanet zinciri, kimsenin çekmediği bir zincirdir.

Dördü de yol haritasıdır, elde tutulan değil.